Bewerkt versus onbewerkt eten

Bewerkt versus onbewerkt eten

Bewerkt eten is een term die je steeds vaker hoort. Niet ten gunste van, maar vooral omdat onbewerkt eten dé manier is om grote stappen te maken als het gaat om gezond eten. Door bewerkt eten grotendeels te laten staan zou je zelfs in één klap tot 80% van je slechte eetgewoontes kunnen oplossen. Maar wat is bewerkt eten eigenlijk precies en hoe herken ik het? En waarom is onbewerkt eten zoveel gezonder? Dat lees je allemaal in dit artikel.

Onbewerkt eten

Onbewerkt eten is voeding die rechtstreeks uit de natuur komt: groenten, fruit, zaden, pitten, noten, eieren, vis, vlees, kruiden, enz. Het zijn natuurlijke producten waar niets aan is veranderd, ofwel bewerkt. Ze zijn hooguit bijvoorbeeld gewassen of gesneden (wat strikt genomen ook al bewerkingen zijn). Onbewerkte voeding is dus voeding die herkenbaar is in z’n oorspronkelijke vorm. Bovendien zijn onbewerkte producten meestal niet (noodzakelijk) verpakt.

Onbewerkt is gezond omdat wij hier als mens(apen) na vele miljoenen jaren (nog steeds) op zijn ingericht en ingesteld. Natuurlijke producten worden daarom heel goed door ons lichaam herkend, opgenomen, verwerkt en uitgescheiden. Vroeger vroeg ik mij nog wel eens af: is een ui eigenlijk gezond? Ja, kan ik nu volmondig zeggen, erg gezond want we trekken het zo uit de grond en dat doen we waarschijnlijk al sinds de ui werd ontdekt. Ons lichaam is eraan gewend en heeft het zelfs nodig.

Bewerkt eten

Tegenover onbewerkt eten staat -een veel grotere groep- bewerkt eten. Een product is bewerkt als het een of meerdere “bewerkingen” heeft ondergaan. Bewerkingen kunnen zijn: koken, bleken, rijpen, gisten, fermenteren, logen en nog veel meer. Hoe en waarmee producten worden bewerkt blijft echter bijna altijd onduidelijk, mede omdat technische hulpstoffen (en overblijfselen) niet als ingrediënt hoeven te worden vermeld.

Producten worden om uiteenlopende redenen bewerkt: om de houdbaarheid, geur, kleur, smaak en/of vorm te verbeteren, het productieproces te versnellen, enz. enz. Elke bewerking heeft echter voor- en nadelen. Het pasteuriseren van melk heeft bijvoorbeeld als voordeel dat het langer houdbaar is, het nadeel is dat deze voedingswaarde (vitaminen, mineralen, enz.) verliest.

De mate van bewerking

Het grootste deel van de supermarktproducten is bewerkt. Om een verdere onderverdeling te maken, is de mate van bewerking van groot belang. Een grondstof die bijvoorbeeld alleen is gekookt kan doorgaan voor licht bewerkt. Een grondstof die een reeks van (fabrieksmatige) bewerkingen heeft ondergaan kan doorgaan voor sterk bewerkt.

Na vele bewerkingen degenereert een eens zo vers natuurproduct zelfs tot “dode stof”: een goed houdbare stof met specifieke eigenschappen maar met een zeer beperkte voedingswaarde. Dit zijn echter ideale grondstoffen voor de “technici” van de grote voedingsconcerns. Zij hoeven deze stoffen alleen nog maar te combineren tot nieuwe (sterk bewerkte) producten.

Sterk bewerkt sterk af te raden

Een sterk bewerkt product bestaat dus bijna altijd uit meerdere sterk bewerkte ingrediënten. Omdat elke bewerking bijna altijd een achteruitgang in voedingswaarde betekent, kun je nagaan dat sterk bewerkte producten het ongezondst zijn. Deze categorie producten levert, in termen van bouwstoffen, geen of nauwelijks een bijdrage aan ons lichaam. Het enige wat ons lichaam ermee wil doen is het uit de weg ruimen. Hoe meer van deze stoffen in ons lichaam komen, hoe meer moeite ons lichaam heeft deze klus te klaren, met alle (schadelijke) gevolgen van dien.

Lees verder: Bewust kiezen tussen bewerkt en onbewerkt eten

Reageer
Wat is jouw mening over (on)bewerkt eten? Geef je reactie!

Leuk stuk?